Παρεμβάσεις Θεσ/νίκης: κάλεσμα για την Απεργία 17/4 (στάσεις εργασίας στο δημόσιο)

 

ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ –ΚΙΝΗΣΕΙΣ –ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ

σε Δημόσιο και ιδιωτικό τομέα

https://paremvasi.blogspot.com/               dimosio.paremvasis@gmail.com

 

17 Απρίλη: Απεργούμε

απέναντι σε κυβέρνηση-κεφάλαιο- εργοδοσία

Το εργατικό κίνημα να βρεθεί σε θέση μάχης

για ζωή, δουλειά και  αξιοπρέπεια

// απεργιακή συγκέντρωση 11:00 στην Καμάρα

Στην Ελλάδα του «Εθνικού σχέδιο ανάκαμψης και ανθεκτικότητας – Ελλάδα 2.0», λεφτά υπάρχουν μόνο       στα ταμεία των επιχειρήσεων. Κυβέρνηση και σύσσωμο το αστικό μπλόκ μας μιλάνε για την Ελλάδα της ανάπτυξης, ενώ εμείς βιώνουμε την Ελλάδα του πληθωρισμού και της ακρίβειας στα βασικά αγαθά, στους λογαριασμούς, στα ενοίκια και σε κάθε πτυχή της ζωής μας. Η κυβέρνηση της ΝΔ τάζει αύξηση 50€! στον κατώτατο μισθό, κοροϊδεύει τους εργαζόμενους/ες με το υποτιθέμενο ξεπάγωμα των τριετών που αποδεικνύεται ψέμα και επικοινωνιακό τρικ και συνεχίζει να αφήνει άθικτα τα κέρδη των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων.

 

Η κυβέρνηση της ΝΔ θέλει να «μπαζώσει» το έγκλημα στα Τέμπη, προσβάλλοντας τη μνήμη των νεκρών και την αξιοπρέπεια των θυμάτων που επιβίωσαν. Μαζί με τη συστημική αντιπολίτευση (ΠΑΣΟΚ-ΣΥΡΙΖΑ-Νέα Αριστερά) και την ακροδεξιά προωθεί ένα σχέδιο διάλυσης και κατάργησης του δημοσίου χαρακτήρα της εκπαίδευσης με τον πρόσφατο νόμο για τα Ιδιωτικά Πανεπιστήμια. Εμπορευματοποιεί πλήρως την Υγεία και νομοθετεί το νόμιμο- κρατικό φακελάκι και το «όποιος πληρώνει – χειρουργείται». Στα απογευματινά χειρουργεία το κόστος θα κυμαίνεται από 200-2000 €, τη στιγμή που το 30% των χειρουργικών τραπεζιών και δεκάδες κλίνες ΜΕΘ παραμένουν κλειστά λόγω έλλειψης προσωπικού.

 

Σειρήνες πολέμου ηχούν από τις Βρυξέλες με την «Ευρωπαϊκή Ένωση» να αναπτύσσεται ταχύτατα σε μια Ένωση Πολέμου. Η χώρα μπλέκει ολοένα και περισσότερο στον πόλεμο στην Ουκρανία και στην σφαγή του Παλαιστινιακού λαού. Έχει πρωταγωνιστική συμμετοχή στα σχέδια του ΝΑΤΟ, συνεργάζεται με το κράτος δολοφόνο του Ισραήλ, έχει εμπλοκή στον πόλεμο στην Ερυθρά Θάλασσα με την αποστολή της φρεγάτας ΥΔΡΑ και την ανάληψη της ηγεσίας του σχεδίου ΑΣΠΙΔΕΣ .

 

Οι εργαζόμενοι-ες στον ιδιωτικό τομέα βιώνουμε με τον πιο σκληρό τρόπο τις συνέπειες της παραπάνω κατάστασης.

 

Οι μισθοί μας δεν φτάνουν για να βγει ο μήνας, ενώ αυξάνονται κατακόρυφα οι ώρες εργασίας μας καθημερινά. Αυξάνονται οι ληξιπρόθεσμες οφειλές των νοικοκυριών προς το Δημόσιο, ενώ η Ελλάδα βρίσκεται στην πρώτη θέση της Ευρώπης όσον αφορά τους απλήρωτους λογαριασμούς. Οι πλειστηριασμοί και οι εξώσεις βρίσκονται στην ημερήσια διάταξη! Οι αυξήσεις μισθών-κοροϊδία δεν καλύπτουν τις μειώσεις της δωδεκαετίας των μνημονίων, ενώ για την κάλυψη της ακρίβειας ούτε λόγος. Οι μισθοί ‒μετά τις υποτιθέμενες αυξήσεις‒ βρίσκονται ονομαστικά κάτω από τους μισθούς του 2009, πριν από τα μνημόνια.

 

Δεν καθόμαστε όμως με σταυρωμένα τα χέρια. Η μαζική συμμετοχή στην απεργία στις 28/2, οι επιμέρους μάχες που δίνονται σε διάφορους κλάδους εργαζομένων, δείχνουν ότι μπορούν να υπάρξουν κατακτήσεις. Είναι αναγκαίο εργαζόμενοι, φοιτητές, αγρότες να ενώσουμε τις φωνές και τους αγώνες μας στην κατεύθυνση σύγκρουσης και ανατροπής της αντεργατικής πολιτικής κυβέρνησης, ΕΕ, κεφαλαίου που ρημάζει τις ζωές μας.

 

Οι αγώνες και οι κινητοποιήσεις του προηγούμενου διαστήματος θέτουν επιτακτικά την ανάγκη συγκρότησης ενός κινήματος αντεπίθεσης και ανατροπής, μέσα από τους αγωνιζομένους εργατικούς κλάδους, τη νεολαία, τους αγώνες των αγροτών.

Ένα κίνημα που θα έχεις στις σημαίες του πολιτικούς στόχους και αιτήματα διεκδίκησης των αναγκών μας σε εργασία, εκπαίδευση, ελευθερίες, ενάντια στα πόλεμο, για την ειρήνη και φιλία των λαών. Ένα τέτοιο κίνημα πρέπει να βασίζεται στα πρωτοβάθμια σωματεία, τις επιτροπές αγώνα στις γειτονιές και τον συντονισμό τους μαζί με τους φοιτητικούς συλλόγους και κάθε αγωνιστική συλλογικότητα. Πρέπει να βασίζεται στην δημοκρατία του αγώνα, για την κλιμάκωση της πάλης και θα ανατρέπει τα όρια που βάζουν οι ηγεσίες των συνδικαλιστικών οργανώσεων. Που θα τροφοδοτεί την ανάπτυξη αγώνων για πραγματικές αυξήσεις στους μισθούς και υπογραφή ΣΣΕ στους κλάδους-χώρους εργασίας και δεν θα μένει μόνο σε συμβολικές κινητοποιήσεις για να «βγουν συμπεράσματα στην κάλπη».

 

Ο εργοδοτικός - κυβερνητικός συνδικαλισμός (ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ-ΣΥΡΙΖΑ) που κυριαρχεί στις ομοσπονδίες και σε συνδικάτα, έχει πάρει θέση ενάντια σε αυτή τη λογική οργάνωσης του εργατικού κινήματος. Η συνδικαλιστική γραφειοκρατία των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ είναι εταίρος των κυβερνήσεων και των εργοδοτικών ενώσεων. Στην ΑΔΕΔΥ έφτασαν στο σημείο να καταψηφίζουν ακόμα και την απεργία στις 17 Απρίλη! Όμως και το σχέδιο αγώνων χαμηλής έντασης και υποταγής των στόχων πάλης στον αρνητικό συσχετισμό (π.χ. η θέση για τον κατώτατο μισθό και για τις κλαδικές ΣΣΕ ) όπως κάνει η ηγεσία του ΠΑΜΕ αναδεικνύουν επιτακτικά την ανάγκη συγκρότησης ενός ανεξάρτητου κέντρου αγώνα του εργατικού κινήματος.

 

Ως ταξικά εργατικά σχήματα και συλλογικότητες καλούμε τους εργαζομένους του ιδιωτικού να δώσουμε την μάχη για την επιτυχία της απεργίας στις 17 Απρίλη, για να δυναμώσει το ανεξάρτητο ταξικό ρεύμα στο εργατικό κίνημα και στα σωματεία.

 

Αγωνιζόμαστε για :

 

ü  Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας με ριζικές αυξήσεις στους μισθούς που να καλύπτουν όλες τις μνημονιακές περικοπές, την ακρίβεια και την αύξηση των φόρων. Για να ζούμε αξιοπρεπώς από μία και μόνο δουλειά. Κατώτατος μισθός 1.200 € καθαρά.

ü  Ελεύθερες συλλογικές διαπραγματεύσεις και κατάργηση όλου του αντεργατικού μνημονιακού νομοθετικού πλαισίου.

ü  Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους/ες. Κανονικές προσλήψεις με συμβάσεις εργασίας αορίστου χρόνου. Δραστική μείωση του εργάσιμου χρόνου. 6ωρο - 5νθήμερο - 30ωρο. Επίδομα ανεργίας χωρίς προϋποθέσεις, ίσο με τον βασικό μισθό.

ü  Δημόσια δωρεάν Υγεία, Συγκοινωνίες, Υποδομές. Να περάσουν στο δημόσιο χωρίς αποζημίωση οι επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας. Λειτουργία τους για τις λαϊκές ανάγκες, με εργατικό και λαϊκό έλεγχο. Όχι στα χρηματιστήρια ενέργειας και τροφίμων. Ρεύμα, πετρέλαιο, βενζίνη, φυσικό αέριο, τρόφιμα, νερό φτηνά και προσιτά για το λαό.

ü  Να καταργηθεί ο νόμος για την ιδιωτικοποίηση των πανεπιστημίων! Αποκλειστικά δημόσια και δωρεάν εκπαίδευση με όλα τα επαγγελματικά δικαιώματα στο πτυχίο. Όχι στην επιχειρηματική εκπαίδευση.

ü  Κατάργηση των νόμων Χατζηδάκη και Γεωργιάδη. Όχι σε σωματεία κρατική καρικατούρα.

ü  Δημόσιο πρόγραμμα εργατικής και λαϊκής κατοικίας. Κατάργηση πλειστηριασμών και κατασχέσεων σε βάρος λαϊκών στρωμάτων. Καμία εκδίωξη για τα airbnb, διατίμηση και έλεγχος στις αυξήσεις των ενοικίων.

ü  Απεμπλοκή της χώρας από τους πολέμους σε Ουκρανία, Παλαιστίνη, Μ. Ανατολή. Κλείσιμο των βάσεων. Έξοδος από το ΝΑΤΟ. Λεφτά για τις ανάγκες μας και όχι για τα εξοπλιστικά προγράμματα.

ü Δημόσια ιδιοκτησία των κοινωνικών αγαθών με εργατικό έλεγχο σε όφελος του λαού. Ακύρωση των ιδιωτικοποιήσεων.

 

Tαξική Κίνηση για Απεργία 17 Απρίλη: όλοι/ όλες στην απεργία - απεργιακή συγκέντρωση 11:00 πμ, Καμάρα

 

Απεργία 17 Απρίλη: όλοι/ όλες στην απεργία - όλοι / όλες στο δρόμο

Απεργιακή συγκέντρωση των πρωτοβάθμιων σωματείων 11:00 πμ 

ΑΘΗΝΑ Προπύλαια – ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ Καμάρα

ΤΟ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΝΑ ΒΡΕΘΕΙ ΣΕ ΘΕΣΗ ΜΑΧΗΣ ΓΙΑ ΖΩΗ ΚΑΙ ΔΟΥΛΕΙΑ ΜΕ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ

Στην Ελλάδα του «Εθνικού σχέδιο ανάκαμψης και ανθεκτικότητας – Ελλάδα 2.0», στην Ελλάδα των επιταγών λιτότητας του Ταμείου Ανάκαμψης «λεφτά υπάρχουν» μόνο στα ταμεία των επιχειρήσεων. Ο πληθωρισμός και η ακρίβεια στα βασικά αγαθά, στους λογαριασμούς και στα ενοίκια εξαϋλώνει του καθηλωμένους, εδώ και χρόνια, μισθούς στην μέση του μήνα. Η κυβέρνηση της ΝΔ αυξάνει κατά 70€! στον κατώτατο μισθό, κοροϊδεύει τους εργαζόμενους/ες με το υποτιθέμενο ξεπάγωμα των τριετών που αποδεικνύεται ψέμα και επικοινωνιακό τρικ. Ταυτόχρονα πριμοδοτεί τους μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους, ενώ σημειώνουν ρεκόρ 15ετίας τα κέρδη των μεγάλων επιχειρήσεων.

Στην «Ελλάδα 2.0» των ιδιωτικοποιήσεων, «μπαζώνουν» το έγκλημα στα Τέμπη, προσβάλλουν τη μνήμη των νεκρών και την αξιοπρέπεια των θυμάτων που επιβίωσαν. Η κυβέρνηση της ΝΔ διαλύει και καταργεί το δημόσιο χαρακτήρα της εκπαίδευσης με τον πρόσφατο νόμο για τα Ιδιωτικά Πανεπιστήμια. Εμπορευματοποιεί πλήρως την Υγεία και νομοθετεί το νόμιμο- κρατικό φακελάκι και το «Όποιος πληρώνει – χειρουργείται». Στα απογευματινά χειρουργεία το κόστος θα κυμαίνεται από 200-2000 € !... την στιγμή που η λίστα αναμονής ξεπερνάει τα 10.000 άτομα  διότι το 30% των χειρουργικών τραπεζιών δεν λειτουργεί λόγω της τεράστιας λόγω της υποστέλεχωσης των νοσοκομείων.

Η «Ελλάδα 2.0» μετρά 165 των εργατικά ατυχήματα δολοφονιών τον τελευταίο χρόνο, λόγω της τεράστιας εντατικοποίησης της εργασίας, των ατέλειωτων ωρών (που είναι πλέον και νόμιμη με το Νόμο Γεωργιάδη) και της πλήρους έλλειψης μέτρων ασφάλειας και προστασίας.

Η «Ελλάδα 2.0» γίνεται συνένοχη στα εγκλήματα εκτός συνόρων. Η χώρα μπλέκει ολοένα και περισσότερο στον πόλεμο στην Ουκρανία και στην σφαγή του Παλαιστινιακού λαού. Η κυβέρνηση της ΝΔ με την πλήρη συναίνεση της καθεστωτικής αντιπολίτευσης έχει πρωταγωνιστική συμμετοχή στα σχέδια του ΝΑΤΟ, συνεργάζεται με το κράτος δολοφόνο του Ισραήλ, έχει εμπλοκή στον πόλεμο στην Ερυθρά Θάλασσα με την αποστολή της φρεγάτας ΥΔΡΑ και την ανάληψη της ηγεσίας του σχεδίου ΑΣΠΙΔΕΣ . Οι σειρήνες πολέμου ηχούν από τις Βρυξέλλες, με την Ευρωπαϊκή Ένωση να αναπτύσσεται ταχύτατα σε μια Ένωση Πολέμου

Όμως δεν παίζουν χωρίς αντίπαλο! Παρότι τα μνημονιακά κόμματα (ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ, Νέα Αριστερά) και η ακροδεξιά έχουν διακριθεί στην συναίνεση στην αντιλαϊκή πολιτική, η οργή και η δυσαρέσκεια απέναντι στην κυβέρνηση της ΝΔ διαρκώς μεγαλώνει. Η μαζική συμμετοχή στην απεργία στις 28/2 , οι μεγάλες κινητοποιήσεις των φοιτητών ενάντια στην ιδιωτικοποίηση των ΑΕΙ, τα μπλόκα των αγροτών, αλλά και μια σειρά κλαδικών αγώνων (τηλεφωνικά κέντρα, υγεία, εκπαίδευση κ.ά.), έσπασαν την εικόνα της παντοδυναμίας της κυβέρνησης.

Οι αγώνες αυτοί έδειξαν τις δυνατότητες για την συγκρότηση ενός μετώπου αντεπίθεσης, από το φοιτητικό κίνημα, τους αγωνιζόμενους εργατικούς κλάδους και τα αγροτικά μπλόκα, που θα μπορούσε να συνδεθεί με ευρύτερους πολιτικούς στόχους και αιτήματα απέναντι στην κυβέρνηση και στην αντιλαϊκή πολιτική.

Ο εργοδοτικός -κυβερνητικός συνδικαλισμός που κυριαρχεί στις ομοσπονδίες και σε συνδικάτα, αποδείχτηκε για μια άλλη φορά προδοτικός και έβαλε εμπόδια στην ανάπτυξη των αγώνων. Η απόφαση της ΓΣΕΕ για απεργία στον Απρίλη ήταν απόφαση υπονόμευσης των κινητοποιήσεων του χειμώνα. Όμως και η απόφαση του Γενικού Συμβουλίου της ΑΔΕΔΥ να μην προκηρύξει απεργία μαζί με τον ιδιωτικό τομέα στις 17 Απρίλη αλλά… έναν μήνα αργότερα, εντάσσεται στο «γαϊτανάκι» απεργοσπασίας και κατακερματισμού των αγωνιστικών μετώπων που έχουν στήσει όλα τα τελευταία χρόνια οι υποταγμένες συνδικαλιστικές ηγεσίες.

Σε μια πολύ κρίσιμη περίοδο, με την κυβέρνηση της ΝΔ να είναι στριμωγμένη πολιτικά, οι παρατάξεις των ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ, Νέα Αριστερά σε ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ, με πρόσχημα την αντιπαράθεση μεταξύ τους και χωρίς διαφωνίες στο πολιτικό περιεχόμενο, υλοποιούν ένα σχέδιο που επιδιώκει να ακυρώσει τη δυνατότητα πανεργατικής απεργιακής απάντησης, παρέχοντας έτσι χείρα βοηθείας στην κυβέρνηση.

Γι' αυτό καλούμε τους εργαζόμενους στο δημόσιο να απαντήσουν στην απεργοσπαστική στάση των δυνάμεων του κυβερνητικού και εργοδοτικού συνδικαλισμού, με την οργάνωση από τα κάτω, σε Σωματεία και Ομοσπονδίες, για την συμμετοχή στην απεργία στις 17 Απρίλη.

Από την άλλη, το ΠΑΜΕ αποδείχθηκε απρόθυμο στην διαμόρφωση ενός σχεδίου πραγματικής κλιμάκωσης και ενοποίησης των αγώνων. Την περίοδο της έξαρσης του φοιτητικού και εκπαιδευτικού κινήματος ενάντια στα ιδιωτικά ΑΕΙ, όπως και στον αγώνα στην υγεία ενάντια στην ιδιωτικοποίηση, δεν επιδίωξε την άμεση πανεργατική κλιμάκωση με την ενεργή συμμετοχή όλου του εργατικού κινήματος. Η απεργία στις 28 Φλεβάρη δεν είχε ούτε προηγούμενο απεργιακό σταθμό,  ούτε συνέχεια και κλιμάκωση. Από την άλλη, το διεκδικητικό περιεχόμενο που προβάλλει δεν σηματοδοτεί τη σύγκρουση για την ανατροπή της πολιτικής κυβέρνησης - ΕΕ - Κεφαλαίου. Η θέση του για τον κατώτατο μισθό δηλαδή τα 900 ευρώ, είναι πιο χαμηλά ακόμα και από αυτά που ζητά η ΓΣΕΕ, ενώ  δεν εκφράζει ούτε στο ελάχιστο τις ανάγκες των εργαζόμενων.

Να πάει αλλιώς!

Τώρα, χρειάζεται συντονισμός και ενοποίηση των αγώνων και δυνάμεων του εργατικού-συνδικαλιστικού κινήματος ώστε να ενταχθούν οι απεργιακές μάχες της 17^ης Απρίλη και της 1^ης Μάη σε ένα μαχητικό σχέδιο αντεπίθεσης των εργατικών-λαϊκών συμφερόντων και της πολιτικής αντιπαράθεσης με την κυβέρνηση και την πολιτική της φτώχειας, της ακρίβειας, του πολέμου, των ιδιωτικοποιήσεων και της καταστολής των αγώνων. Είναι επιτακτική η ανάγκη συγκρότησης ενός ανεξάρτητου κέντρου μάχης του εργατικού κινήματος.

Την απάντηση στην αντεργατική πολιτική τους μπορεί να δώσει μόνο το δυνάμωμα του κινήματος, για να ανατραπεί η δολοφονική πολιτική του κεφαλαίου και η κυβέρνηση που βάζει τα κέρδη πάνω από τις ζωές μας.

Απαιτούμε:

ü  Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας με ριζικές αυξήσεις στους μισθούς που να καλύπτουν όλες τις μνημονιακές περικοπές, την ακρίβεια και την αύξηση των φόρων. Για να ζούμε αξιοπρεπώς από μία και μόνο δουλειά. Κατώτατος μισθός 1.200 € καθαρά. Να καταργηθεί το καθεστώτος του κατώτατου μισθού που ορίζεται από την κυβέρνηση. Ελεύθερες συλλογικές διαπραγματεύσεις και κατάργηση όλου του μνημονιακού νομοθετικού πλαισίου. Επαναφορά του 13^ου και 14^ου μισθού και σύνταξης.  Ξεπάγωμα των τριετιών και των κλιμακίων χωρίς προϋποθέσεις και αναδρομικά από το 2012.

ü  Κατάργηση του ΦΠΑ στα είδη πρώτης ανάγκης. Πλαφόν στις τιμές. Μείωση των φόρων. Δραστικά μέτρα κατά της ακρίβειας.

ü  Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους/ες. Κανονικές προσλήψεις με συμβάσεις εργασίας αορίστου χρόνου. Δραστική μείωση του εργάσιμου χρόνου. 6ωρο - 5νθήμερο - 30ωρο. Επίδομα ανεργίας χωρίς προϋποθέσεις, ίσο με τον βασικό μισθό.

ü  Να πληρώσουν οι πραγματικοί ένοχοι για το έγκλημα στα Τέμπη. Να ξηλωθεί η ιδιωτικοποίηση και να περάσει στο δημόσιο ο σιδηρόδρομος χωρίς αποζημίωση και με εργατικό έλεγχο.

ü  Δημόσια δωρεάν Υγεία, Συγκοινωνίες, Υποδομές. Να περάσουν στο δημόσιο χωρίς αποζημίωση οι επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας. Λειτουργία τους για τις λαϊκές ανάγκες, με εργατικό και λαϊκό έλεγχο. Όχι στα χρηματιστήρια ενέργειας και τροφίμων. Ρεύμα, πετρέλαιο, βενζίνη, φυσικό αέριο, τρόφιμα, νερό φτηνά και προσιτά για το λαό.

ü  Να καταργηθεί ο νόμος για την ιδιωτικοποίηση των πανεπιστημίων! Αποκλειστικά δημόσια και δωρεάν εκπαίδευση με όλα τα επαγγελματικά δικαιώματα στο πτυχίο. Όχι στην επιχειρηματική εκπαίδευση.

ü  Κατάργηση των νόμων Χατζηδάκη, Γεωργιάδη και Αχτσιόγλου. Όχι σε σωματεία κρατική καρικατούρα. Απειθαρχία στο ΓΕΜΗΣΟΕ, στις ηλεκτρονικές εκλογές και στις αντιαπεργιακές διατάξεις.

ü  Δημόσιο πρόγραμμα λαϊκής κατοικίας. Κατάργηση πλειστηριασμών και κατασχέσεων σε βάρος λαϊκών στρωμάτων. Να καταργηθεί το airbnd και η χρυσή βίζα, διατίμηση και έλεγχος στις αυξήσεις των ενοικίων.

ü  Απεμπλοκή της χώρας από τους πολέμους σε Ουκρανία, Παλαιστίνη, Μ. Ανατολή. Κλείσιμο των βάσεων. Έξοδος από το ΝΑΤΟ. Λεφτά για τις ανάγκες μας και όχι για τα εξοπλιστικά προγράμματα.

ü  Ανυπακοή και ανατροπή του πλαισίου της μεταμνημονιακής επιτροπείας της ΕΕ και του χρέους, των βαθιά αντιδραστικών, αντιλαϊκών προϋποθέσεων και προαπαιτούμενων του «Ταμείου Ανάκαμψης» και του ΕΣΠΑ. Παύση πληρωμών του χρέους – μη αναγνώριση και διαγραφή του. Ρήξη και αποδέσμευση από την ΕΕ του κεφαλαίου, του ρατσισμού, του φασισμού και του πολέμου.

 

--

Διακήρυξη Αγωνιστικών Παρεμβάσεων Συσπειρώσεων Κινήσεων για το 21ο Συνέδριο ΟΛΜΕ

Ούτε βήμα πίσω! Μέχρι τη Νίκη πάντα!

 Μπορούμε να τους χαλάσουμε τα σχέδια!!

Τα δικαιώματα μας και το δημόσιο δωρεάν σχολείο είναι αδιαπραγμάτευτα!!

Βαδίζουμε τον δρόμο των αποφασιστικών αγώνων στα χέρια των εκπαιδευτικών και των σωματείων!!

 

"Η εποχή των τεράτων!

Όταν το παλιό πεθαίνει, σαπίζει και μολύνει ό,τι υπάρχει γύρω του,

αλλά δεν έχει γεννηθεί ακόμη το νέο"

Το 21^ο συνέδριο της ΟΛΜΕ και οι εκλογές για νέο ΔΣ της ΟΛΜΕ διεξάγονται εν μέσω της ανελέητης επίθεσης ενάντια στους εργαζόμενους και τα δημόσια αγαθά από Κυβέρνηση – ΕΕ – ΟΟΣΑ. Στην κρίσιμη αυτή περίοδο κρίνεται η ύπαρξη και το περιεχόμενο του δημόσιου σχολείου, αν οι εκπαιδευτικοί θα μετατραπούμε σε "άβουλους και μοιραίους" ή θα υπερασπιστούμε τον ρόλο μας. Κρίνεται, επίσης, η ύπαρξη συνδικαλιστικού κινήματος με συλλογικές διεκδικήσεις και ανατρεπτικούς αγώνες ή ενός  συνδικαλιστικού κινήματος που θα διεκδικεί ό,τι και όπως του επιτρέπουν και η επικράτηση της λογικής της ανθρωποφαγίας και του ανταγωνισμού. Επείγοντα ερωτήματα που απαιτούν άμεσες απαντήσεις!

Ο μακρόχρονος, αποφασιστικός, αγώνας της εκπαίδευσης ενάντια στην αξιολόγηση, ο μεγαλειώδης αγώνας των φοιτητών, οι ευρύτεροι εργατικοί και λαϊκοί αγώνες, όπως των αγροτών, των υγειονομικών, για τα δημοκρατικά δικαιώματα στρίμωξαν την κυβέρνηση, τραυμάτισαν την εικόνα της παντοδυναμίας της, ανέδειξαν τις δυνατότητες και το δρόμο να ανοίξουν ρωγμές στην κυρίαρχη πολιτική. Επιπλέον, ο αγώνας των εκπαιδευτικών κατά της αξιολόγησης αποκάλυψε τα σχέδια και το ρόλο όλων, από την κυβέρνηση ως τις παρατάξεις και την ηγεσία της ΟΛΜΕ. Ανέδειξε τα πρωτοβάθμια σωματεία, ΕΛΜΕ και ΣΕΠΕ και τις δυνάμεις που τα στηρίζουν ως ατμομηχανή του αγώνα για τη νίκη του κλάδου.

Η Κυβέρνηση με τις ευλογίες ΣΥΡΙΖΑ-ΠΑΣΟΚ -ΚΙΝΑΛ και της ακροδεξιάς, ακολουθώντας τη γραμμή της Ε.Ε. και στη λογική των σιδερένιων δημοσιονομικών πλεονασμάτων- ιδιαίτερα μετά το 2010- παγιώνει τη φτώχεια και διαλύει/ιδιωτικοποιείκάθε δημόσιο κοινωνικό αγαθό, παράλληλαεντείνει τον αυταρχισμό και την πολεμική προετοιμασία.   "Είναι ανάγκη η Ε.Ε. να στραφεί σε "οικονομία πολέμου" δηλώνει η Κομισιόν, δύο χρόνια μετά την έναρξη του πολέμου στην Ουκρανία. Ήδη η Γαλλία μιλάει για πιθανή αποστολή στρατού στην Ουκρανία και η Γερμανία για την ανάγκη προετοιμασίας του πληθυσμού για κρίσεις «όπως ο πόλεμος»! Η ΕΕ αποδεικνύεται ένας από τους ενεργούς παίκτες στους οξύτατους ανταγωνισμούς των ιμπεριαλιστικών δυνάμενων της εποχής μας. Η Ελλάδα με πλήρη ευθύνη της κυβέρνησης, αλλά και του μεγαλύτερου μέρους της αντιπολίτευσης, εμπλέκεται σε αυτούς, με τη χώρα να έχει μετατραπεί σε μια απέραντη βάση των ΗΠΑ, υπηρετώντας τα επιθετικά πολεμικά σχέδια των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, αυξάνοντας τα ήδη ιλιγγιώδη ποσά για στρατιωτικός εξοπλισμούς καταβυθίζοντας τις δαπάνες για υγεία, παιδεία, μισθούς κλπ. Και όχι μόνο αυτό. Με την ξεκάθαρη θέση της υπέρ του Ισραήλ και την ενεργή συμμετοχή της στις επιχειρήσεις του ΝΑΤΟ στη Μ. Ανατολή, είναι πλήρως συνένοχη στη συνεχιζόμενη σφαγή στη Γάζα.

Η κυβέρνηση ΝΔ κλιμακώνει τον "κοινωνικό πόλεμο"!

Οι συνεχείς ανατιμήσεις εξανεμίζουν τους ήδη μειωμένους, κατά 40%, μισθούς των εργαζομένων. Εμπαίζει τους εκπαιδευτικούς με τις αυξήσεις-κοροϊδία του 1,5 ευρώ τη μέρα, όταν αυξάνει τα  επιδόματα των στελεχών της διοίκησης κατά 30%. Αρνείται την επιστροφή των δώρων που αντιστοιχούν σε δύο μισθούς, ενώ ετοιμάζει  σύστημα με μπόνους παραγωγικότητας. Απειλεί τη λαϊκή κατοικία με τους εκατοντάδες χιλιάδες πλειστηριασμούς και τις υπέρογκες αυξήσεις των ενοικίων. Ετοιμάζει νέα αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης από το 2026!  Όλα αυτά καταδεικνύουν τη  βαθιά αντιλαϊκή πολιτική της  κυβέρνησης που εξυπηρετεί τα κέρδη του κεφαλαίου. Η «ανάπτυξη» τους, η λεηλασία φύσης και ανθρώπων, σκορπά φτώχεια και θάνατο!

Το αποδεικνύει περίτρανα η πολιτική ιδιωτικοποίησης κάθε δημόσιου αγαθού με το έγκλημα των Τεμπών, αλλά και την υποβάθμιση –διάλυση του δημόσιου συστήματος υγείας,  όταν το μεγαλύτερο μέρος των κρατικών δαπανών για την υγεία ενισχύει τους ιδιώτες.  Στο ίδιο μήκος κύματος κινείται και η ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων και η πλήρης επιχειρηματικοποίηση του δημόσιου Πανεπιστημίου που έρχεται να σηματοδοτήσει την επιχείρηση ιδιωτικοποίησης και της εκπαίδευσης συνολικά.

Και όλα αυτά από μια κυβέρνηση που όλο και περισσότερο κυβερνά με τον αυταρχισμό, που απαγορεύει στην πράξη τις απεργίες, παραβιάζει το Σύνταγμα, οξύνει τις διώξεις σε αγωνιζόμενους  και προσπαθεί συστηματικά να συγκαλύψει τις ευθύνες της και τα συμφέροντα που εκπροσωπεί.

ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΣΕ ΚΙΝΔΥΝΟ

Η εκπαιδευτική της πολιτική, βασισμένη στις κατευθύνσεις της Ε.Ε. και του ΟΟΣΑ, επιδιώκει να προσαρμόσει την εκπαίδευση στις ανάγκες της κερδοφορίας του κεφαλαίου. Κρίσιμους κόμβους αποτελούν η εφαρμογή του ν. 4823/21 και της αξιολόγησης σχολείων και εκπαιδευτικών, η επέκταση της Τράπεζας Θεμάτων, η θεσμοθέτηση του Εθνικού Απολυτηρίου και της Ελεύθερης Επιλογής Σχολείου, καθώς και η σύνδεση της ΤΕΕ με την αγορά.

Συγκεκριμένα:

• Η αξιολόγηση είναι το βασικό πολιτικό εργαλείο με το οποίο η κυβέρνηση επιδιώκει να κατηγοριοποιήσει τα σχολεία και τους εκπαιδευτικούς, να επιβάλει τον ανταγωνισμό ανάμεσα στα σχολεία και τους εκπαιδευτικούς, να καταργήσει την παιδαγωγική ελευθερία και στρατηγικά να οδηγήσει στη σύνδεση της αξιολόγησης με τη χρηματοδότηση των σχολείων. Το μοντέλο που εφαρμόζει είναι αντιγραφή των συστημάτων που εφαρμόστηκαν στη Μ. Βρετανία και τις ΗΠΑ πριν από χρόνια με καταστροφικές συνέπειες για την εκπαίδευση.
• Η «ελεύθερη επιλογή σχολείου» μπορεί να γίνει πράξη μόνο αν τα σχολεία χωριστούν σε «καλά» και «κακά» μέσα από την αξιολόγηση. Θα οδηγήσει τα σχολεία από τη μια στο να επιδιώκουν να προσελκύσουν μαθητές, και από την άλλη στο να επιδιώκουν να «απαλλαγούν» από αδύναμους μαθητές. Η δημόσια εκπαίδευση από κοινωνική παροχή για όλους, όλο και περισσότερο θα αποκτά χαρακτηριστικά εμπορικής υπηρεσίας –προϊόντος που θα την αποκτούν μόνο όσοι μπορούν.
• Η καθιέρωση του Εθνικού Απολυτηρίου και η γενίκευση της Τράπεζας Θεμάτων με εξετάσεις στις τρεις τάξεις του Λυκείου οι οποίες θα υπολογίζονται για το βαθμό του απολυτηρίου και την πρόσβαση στα ΑΕΙ, θα μετατρέψουν το σχολείο σε εξεταστικό κέντρο με στόχο την εκδίωξη των μαθητών από αυτό και τη στροφή τους στις δομές κατάρτισης. Το Εθνικό Απολυτήριο έρχεται από την εποχή του Αρσένη, με τις ίδιες επιδιώξεις από όλες τις κυβερνήσεις που εδώ και 20 χρόνια έχει μπλοκάρει το εκπαιδευτικό κίνημα.
• Με τον πρόσφατο νόμο για την ΤΕΕ θα δημιουργηθούν μεγάλες δομές τεχνικής εκπαίδευσης ο βασικός μοχλός διοίκησης των οποίων θα αποτελείται απ' τους εκπροσώπους του ιδιωτικού τομέα και δευτερευόντως απ΄ τον Δήμο. Θα είναι δηλαδή η αγορά και τα συμφέροντάτης που θα αποτελέσουν τον βασικό πυλώνα κατευθύνσεων και αποφάσεων στην εκπαιδευτική λειτουργία των ΕΠΑΛ – ΕΚ και των αντίστοιχων δομών κατάρτισης ΕΣΚ – ΣΑΕΚ (ΙΕΚ).
• Η υποχρηματοδότση των σχολείων ακόμα και για στοιχειώδεις ανάγκες των σχολείων θα σηματοδοτήσει την επέλαση των ιδιωτών και χορηγών σε ακόμα μεγαλύτερη έκταση από σήμερα.

Την ίδια στιγμή οι εργασιακές σχέσεις στην εκπαίδευση αλλάζουν ταχύτατα και προς το χειρότερο. Με όπλο την αξιολόγηση δεκάδες χιλιάδες νεοδιόριστοι βρίσκονται σε ομηρία, ενώ δεκάδες χιλιάδες αναπληρωτές καλούνται κάθε χρόνο να καλύψουν τα χιλιάδες κενά στα σχολεία, σε άθλιες συνθήκες που οδήγησαν μόνο φέτος 3000 από αυτούς στην παραίτηση.  Σε όλους αυτούς τους συναδέλφους, αντί για μόνιμη και σταθερή εργασία, η κυβέρνηση υπόσχεται νέο διαγωνισμό του ΑΣΕΠ, ώστε να ισοπεδώσει πτυχία και προϋπηρεσία χρόνων. Οι εκπαιδευτικοί με μισθούς πείνας μετατρέπονται γοργά σε "πολυεργαλεία" κάλυψης όλων των αναγκών, της υπέρμετρης γραφειοκρατίας, στοχοποιημένοι ως υπεύθυνοι της διάλυσης του δημόσιου σχολείου, που θα λογοδοτούν αέναα,με υποταγή στον διοικητικό μηχανισμό των managers χωρίς ίχνος παιδαγωγικής ελευθερίας και δημοκρατίας στα σχολεία. Και στο βάθος όλων αυτών βρίσκεται η «αυτονομία» της σχολικής μονάδας με πέρασμα των εργασιακών των εκπαιδευτικών στους Δήμους.

ΩΡΑ ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ –ΩΡΑ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΥ

Στους μεγάλους αγώνες του κλάδου την προηγούμενη διετία δεν έχουν όλοι την ίδια συμμετοχή, ούτε την ίδια ευθύνη για την αναντίστοιχη με τις περιστάσεις παρουσία της ΟΛΜΕ. Η τριπλή συμμαχία ΔΑΚΕ  -ΣΥΝΕΚ –ΠΕΚ, είτε ήταν συστηματικά απούσα, είτε υπονόμευσε τις κινητοποιήσεις του κλάδου.

• Μαζί σταμάτησαν την απεργία αποχή από την αυταξιολόγηση και αρνήθηκαν την επαναπροκήρυξη της, όταν κρίθηκε παράνομη. Αρνήθηκαν τη συνέχιση της από τα πρωτοβάθμια σωματεία, ενώ επιδόθηκαν στην ίδια με το ΥΠΑΙΘΑ εκστρατεία τρομοκράτησης των συναδέλφων. Δύο χρόνια μετά τελικά , μαζί με το ΠΑΜΕ έφτασαν στην τακτική των ενιαίων κειμένων αποδοχής της ¨καλής αξιολόγησης" στα χνάρια της αξιολόγησης Γαβρόγλου (20ο Συνέδριο ΟΛΜΕ), επιδιώκοντας να κλείσουν τον αγώνα και να σπείρουν την απογοήτευση. Την απεργία –αποχή για τους μέντορες και τους ενδοσχολικούς συντονιστές αποφάσισαν να την κηρύξουν με καθυστέρηση ενός έτους.
• Όταν η απεργία –αποχή από την ατομική αξιολόγηση βγήκε παράνομη, συμφώνησαν στην επαναπροκήρυξη της από την ομοσπονδία, κάτω από την πίεση των μαχόμενων εκπαιδευτικών, καθυστερώντας, όμως, την υλοποίησή της. Την ίδια στιγμή που συνδικαλιστικά τους στελέχη φοράνε "το κοστούμι" του αξιολογητή, παίζοντας το παιχνίδι της κυβέρνησης.
• Ενώ δύο χρόνια βομβαρδίζεται η εκπαίδευση από μέτρα, καλούν απλά τον κλάδο σε επαγρύπνηση και προετοιμασία, αποφεύγοντας κάθε συζήτηση για την οργάνωση απεργιακού, συγκρουσιακού αγώνα με στόχο την ανατροπή της πολιτικής της κυβέρνησης. Ακόμα και το νομοσχέδιο της ΤΕΕ πέρασε χωρίς την παραμικρή αγωνιστική δράση.
• Δεν οργάνωσαν πανελλαδικές κινητοποιήσεις ούτε καν για τα οξυμένα προβλήματα σχολείων και εκπαιδευτικών (μείωση μαθητών στα τμήματα, κενά, αναπληρωτές, μονιμοποίηση νεοδιόριστων, κτηριακά, κ.ά.). 'Όχι μόνο δεν οργάνωσαν κινητοποιήσεις για το μπαράζ διώξεων στην εκπαίδευση και την αντιδημοκρατική εκτροπή των δικαστικών προσφυγών, αλλά και δεν είναι λίγες φορές που εμπόδισαν ακόμα και ψηφίσματα αλληλεγγύης σε διωκόμενους συναδέλφους.

Όλα τα παραπάνω έχουν εξήγηση: οι δυνάμεις αυτές είναι δέσμιοι των κυβερνητικών κομμάτων που ψήφισαν και μαζί υλοποίησαν μνημόνιακα, αντεργατικά και αντιλαϊκά μέτρα. Συναινούν ως αντιπολίτευση με την πολιτική της κυβέρνησης Ε.Ε,ΟΟΣΑ. Εκπροσωπούν το συνδικαλισμό που κινείται εντός του πλαισίου που αποδέχεται η κυβέρνηση, χωρίς σύγκρουση με τις εφαρμοζόμενες πολιτικές και θεωρούν ότι η λύση του προβλήματος είναι η κυβερνητική –κοινοβουλευτική εναλλαγή, παρόλο που όλες οι κυβερνήσεις των τελευταίων ετών εφαρμόζουν την πολιτική της Ε.Ε. και του ΟΟΣΑ. Είναι συνδικαλισμός των μνημόσυνων με κινητοποιήσεις την ημέρα ψήφισης ενός ν/χ και όχι του αγωνιστικού σχεδιασμού που θα το αποτρέψει ή θα το ανατρέψει.

Τεράστιες όμως είναι και οιευθύνες του ΠΑΜΕ για αυτή την κατάσταση στην ΟΛΜΕ. Συμφώνησε στη συγκρότηση του προεδρείου με τη ΔΑΚΕ και τις ΣΥΝΕΚ, δίνοντάς τους την ανοχή του. Δεν καταθέτει πρόταση κλαδικού και πανεκπαιδευτικού αγώνα στις ΓΣ. Απέρριψε και δεν συνέβαλε στην  ενοποίηση και ανώτερη αγωνιστική απεργιακή συσπείρωση όλων των αγωνιζόμενων κλάδων σε υγεία, εκπαίδευση, αγρότες. Ακόμα και στις μεγάλες κινητοποιήσεις των φοιτητών και των μαθητών ενάντια στο άρθρο 16 και την ιδιωτικοποίηση της εκπαίδευσης, αρκέστηκε στις στάσεις εργασίας συμπαράστασης, αντί για πανεκπαιδευτική απεργιακή απάντηση και  πανεργατική κινητοποίηση συνολικής εναντίωσης στην ιδιωτικοποίηση των δημόσιων αγαθών, την ακρίβεια, την καθήλωση των μισθών και την εμπλοκή της χώρας τους πολέμους, Στη μάχη ενάντια στην αξιολόγηση εμφανίστηκε με 4 γραμμές  (Α/Α από ομοσπονδίες κι όχι από πρωτοβάθμια σωματεία, ενιαία κείμενα για αυτοαξιολόγηση,  Α/Α από ΑΔΕΔΥ, Α/Α πρωτοβάθμιων με ευθύνη ΟΛΜΕ) στο όνομα μάλιστα της ενότητας, ενώ ξέρει ποιες είναι οι πολιτικές και συνδικαλιστικές δυνάμεις σε αυτά τα όργανα και τι επιδιώκουν. Στα λόγια είναι με την  απεργία-αποχή, ισχυρή μορφή του αγώνα μας, αλλά καθυστέρησε χαρακτηριστικά να εμπλακεί στην προκήρυξη της Α/Α από τα πρωτοβάθμια σωματεία και δεν συμμετέχει στο συντονισμό των ΕΛΜΕ ΣΕΠΕ που έχουν αναδειχτεί στη ψυχή του αγώνα του κλάδου, ενώ καλεί σε άλλο συντονισμό. Η ενότητα στους αγώνες νοείται  υπό την ηγεμονία του εργοδοτικού συνδικαλισμού και όχι με εμπιστοσύνη στον αγώνα των πρωτοβάθμιων σωματείων και των Γ.Σ. που θα εμπνέει αυτοπεποίθηση στον κόσμο της εκπαίδευσης και θα βάζει εμπόδια και στα πισωγυρίσματα και πραξικοπήματα της πλειοψηφίας ΟΛΜΕ. Έχουν αναγάγει τις Παρεμβάσεις και τους εκπροσώπους τους σε αποκλειστικό εχθρό τους, αντί της αντιπαράθεσης με τις δυνάμεις του κυβερνητικού συνδικαλισμού. Η στάση αυτή έχει στην αφετηρία της την εκτίμηση ότι οι αγώνες δεν μπορούν να ανατρέψουν την κυρίαρχη πολιτική. Βλέπει ένα σωματείο που θα αρκείται σε κινητοποιήσεις διαμαρτυρίας, ώστε να αποκομίζει τα όποια κομματικά -εκλογικά οφέλη, χωρίς σύγκρουση για την ανατροπή της κυρίαρχης πολιτικής

 

Να αλλάξουμε ριζικά το τοπίο στην ΟΛΜΕ!

Οι αγώνες στα χέρια των πρωτοβάθμιων σωματείων και των εκπαιδευτικών

Ως  Αγωνιστικές Παρεμβάσεις- Συσπειρώσεις- Κινήσεις η τοποθέτηση και η στάση μας είναι σαφέστατη: η πολιτική του ΟΟΣΑ και τη ΕΕ που εφαρμόζουν οι κυβερνήσεις τα τελευταία χρόνια αλλάζει το DNA και διαλύει το δημόσιο σχολείο, γι' αυτό και πρέπει να ανατραπεί. Η μάχη ενάντια στην πολιτική αυτή είναι στρατηγική για την εκπαίδευση, το σωματείο, τους εκπαιδευτικούς και τα παιδιά και γι' αυτό και πρέπει να είναι ανυποχώρητη, διαρκής και πάει μέχρι τη νίκη! Γι' αυτό και υποστηρίξαμε και υποστηρίζουμε τη γραμμή του ανυποχώρητου μαζικού αγώνα μέσα από τα σωματεία μας. Την απεργία –αποχή κόντρα και ενάντια στις δικαστικές προσφυγές και την τρομοκρατία από τις ομοσπονδίες και τα πρωτοβάθμια σωματεία. Τον παρατεταμένο απεργιακό αγώνα για την ανατροπή της αντιεκπαιδευτικής  πολιτικής. Για να διατηρηθεί ο δημόσιος χαρακτήρας του σχολείου και της εκπαίδευσης. Για να σπάσει η πολιτική της λιτότητας και να δοθούν πραγματικές αυξήσεις. Την απαραίτητη για την εποχή μας, τέλος, ενεργητική συμμετοχή  των σωματείων της εκπαίδευσης στη συγκρότηση του απαραίτητου για την εποχή μας αντιπολεμικού κινήματος.

Στο 21ο συνέδριο η ομοσπονδία πρέπει να αλλάξει πορεία! Η κυριαρχία του παλιού και νέου κυβερνητικού συνδικαλισμού που θέλει σωματεία άνευρα και μακρύ χέρι της διοίκησης πρέπει να ανατραπεί και η ομοσπονδία να αποκτήσει το χαρακτήρα που απαιτεί η εποχή. Η στήριξη των Αγωνιστικών Παρεμβάσεων είναι στήριξη ενός χώρου που έχει πρωτοστατήσει σε όλους τους μεγάλους αγώνες της τελευταίας δεκαετίας στην εκπαίδευση. Είναι πάνω από όλα στήριξη στη γραμμή του μαζικού ασυμβίβαστου αγώνα  ενάντια στην εκάστοτε κυβερνητική πολιτική, κόντρα στον αυταρχισμό και την καταστολή, την κλιμάκωση, τον συντονισμό και την ενοποίηση των κινητοποιήσεων λαού και νεολαίας σε ένα κίνημα ανατροπής. Αγώνες που δεν θα σπάνε μόνο την βιτρίνα της κυβερνητικής παντοδυναμίας, αλλά θα δίνουν ώθηση για  μπορεί να επιβάλουν ρωγμές και κατακτήσεις, να ανοίξει δρόμους ανατροπής της κυρίαρχης πολιτικής. Αυτό το σχέδιο προβάλλαμε αυτά τα χρόνια, αυτό το σχέδιο περπατήσαμε.

Με πεποίθηση ότι δεν έχουμε να περιμένουμε τίποτα και από κανέναν! Δεν αποδεχθήκαμε τις λογικές του «μάταιου αγώνα», των «σωφρόνων» αρχών που μας καλούσαν να συνδιαχειριστούμε την πολιτική τους.

• Να σταματήσει ο πόλεμος στην Ουκρανία! Να σταματήσει τώρα η εισβολή της Ρωσίας και κάθε επέμβαση των ΗΠΑ – ΝΑΤΟ – ΕΕ! Καμία εμπλοκή της χώρας μας! Να κλείσουν όλες οι βάσεις! Έξω από ΝΑΤΟ – ΕΕ! Παλεύουμε για τη συγκρότηση αντιπολεμικού – αντιιμπεριαλιστικού κινήματος για την Ειρήνη και Φιλία των Λαών!Σταθερό μέτωπο αγώνα ενάντια στον ρατσισμό, τον εθνικισμό, την ακροδεξιά και το φασισμό!
• Να ζούμε με αξιοπρέπεια από το μισθό μας! Εισαγωγικός μισθός στα 1200€! Αποκατάσταση όλων των απωλειών από την έναρξη των μνημονίων, την ακρίβεια και τον πληθωρισμό! Επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού!
• Κάτω τα χέρια από τα συνδικάτα, τη διαδήλωση και την απεργία! Υπερασπίζουμε τα δημοκρατικά και συνδικαλιστικά μας δικαιώματα! Δεν συναινούμε – δεν εφαρμόζουμε καμία πτυχή του αντεργατικού εκτρώματος «Χατζηδάκη»! (ΓΕΜΗΣΟΕ, ηλεκτρονικές κάλπες – ΓΣ κλπ)! Αγωνιζόμαστε για την ανατροπή του αντισυνδικαλιστικού – αντεργατικού νόμου!
• Γενναία χρηματοδότηση της Παιδείας και της Υγείας από τον κρατικό προϋπολογισμό– όχι στην πολιτική των περικοπών και των ιδιωτικοποιήσεων!
• Φραγμός στις δαπάνες για πολεμικούς εξοπλισμούς! Δημόσια Δωρεάν Υγεία για όλους! Να ενισχυθεί εδώ και τώρα το ΕΣΥ με γιατρούς – νοσηλευτές – εξοπλισμό!
• Μαζικοί διορισμοί μονίμων εκπαιδευτικών με βάση την προϋπηρεσία και το πτυχίο– καμιά απόλυση αναπληρωτή! Όχι στο προσοντολόγιο «Γαβρόγλου» και νέο ΑΣΕΠ. Σταθερή και μόνιμη εργασία για όλους. Πλήρη δικαιώματα στους αναπληρωτές!
• Όχι στην αξιολόγηση – αυτοαξιολόγηση, την «αυτονομία» σχολικής μονάδας, την Τράπεζα Θεμάτων, την Ελάχιστη Βάση Εισαγωγής! Να ανατραπεί το σύνολο της αντιεκπαιδευτικής πολιτικής! Άμεση μονιμοποίηση των νεοδιόριστων.
• Ενιαίο δημόσιο, δωρεάν 12χρονο σχολείο για όλους, με δίχρονη προσχολική αγωγή – εκπαίδευση! Τεχνική Επαγγελματική Εκπαίδευση ενταγμένη στο δημόσιο σύστημα εκπαίδευσης και εξ ολοκλήρου στο Υπουργείο Παιδείας. Επαγγελματικά δικαιώματα στους τίτλους σπουδών! Όχι στην εμπορευματοποίηση, τη μαθητεία και το χτύπημα των εργασιακών δικαιωμάτων μαθητών – εκπαιδευτικών!
• Να επανέλθει τώρα το ωράριο των εκπαιδευτικών στα επίπεδα προ του 2013!
• Να καταργηθούν τώρα όλοι οι αντιασφαλιστικοί νόμοι (Κατρούγκαλος, Βρούτσηςκλπ)! Αγώνας για Κοινωνική Ασφάλιση για όλους! Σύνταξη στα 30 χρόνια δουλειάς χωρίς όριο ηλικίας! Καμία περικοπή στις συντάξεις!
• Κάτω η αντιλαϊκή πολιτική κυβέρνησης – ΕΕ – κεφαλαίου! Ακύρωση των συμφωνιών των ιδιωτικοποιήσεων. Δεν πουλάμε! Δεν παραχωρούμε τον δημόσιο πλούτο! Κατάργηση όλων των μνημονιακών νόμων, δημοσιονομικών πλεονασμάτων, συμφώνων σταθερότητας. Οι εργαζόμενοι δεν χρωστούν ούτε στο ΔΝΤ, ούτε στην ΕΕ!

• Συνεχίζουμε τον αγώνα μέχρι το τέλος της χρονιάς με Γ.Σ. κλιμάκωσης του αγώνα, απεργία αποχή και στάσεις εργασίας.
• Το 21ο συνέδριο να αποφασίσει τη συνέχιση του αγώνα με ΓΣ των ΕΛΜΕ και ΓΣ προέδρων με την έναρξη της χρονιάς και πρόταση για παρατεταμένο αγώνα διαρκείας (ενημερώσεις, εκδηλώσεις, αποκλεισμούς, συγκεντρώσεις, επαναλαμβανόμενες απεργίες) που η εξέλιξή του θα καθορίζεται από ΓΣ.
• Προχωράμε στον αγώνα αυτό με βάση το αναγκαίο πλαίσιο διεκδικήσεων για να σταματήσουμε την αξιολόγηση και να γίνουν δεκτά τα αιτήματα του κλάδου.
• Αξιοποιούμε τη μεγάλη αγωνιστική εμπειρία του κλάδου και κάνουμε τα σχολεία ζωντανά κύτταρα αγώνα, ανοιχτά στις κοινωνία, τους αγώνες και τις αγωνίες της.
• Αξιοποιούμε το ταμείο της ΟΛΜΕ για τη συγκρότηση απεργιακού ταμείου και την ενίσχυση των ΕΛΜΕ για την αγωνιστική κινητοποίησή τους.

 

Στις εκλογές για την ανάδειξη αντιπροσώπων για το 21^ο Συνέδριο της ΟΛΜΕ

Στηρίζουμε–  Ψηφίζουμε τα σχήματα των

 

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΩΝ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΩΝ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΩΝ ΚΙΝΗΣΕΩΝ Δ.Ε.

Ε' ΕΛΜΕ Θεσ/νίκης: Απόφαση ΔΔΕ Ημαθίας για δίωξη Β. Μορέλλα - Νίκησε η αλληλεγγύη

Ε΄  ΕΛΜΕ  Θεσσαλονίκης                                              Θεσσαλονίκη, 14-4-2024                                                               

Προξένου  Κορομηλά  51

e.elme.thess@gmail.com

 

ΝΙΚΗΣΕ Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ! ΣΤΟ ΑΡΧΕΙΟ ΜΠΗΚΕ ΚΑΙ Η ΕΔΕ ΣΕ ΒΑΡΟΣ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΗ ΜΟΡΕΛΛΑ!

Η αλληλεγγύη νίκησε! Και η ΕΔΕ που διεξήγαγε η Διεύθυνση Ημαθίας κατά του συνάδελφου Βασίλη Μορέλλα που διώκονταν για την ίδια υπόθεση με αυτήν του προεδρείου της Ε ΕΛΜΕ-Θ, όπως εγγράφως του ανακοινώθηκε, «για τη συμπεριφορά του στη ΓΣ της Ε ΕΛΜΕ-Θ στις 4/5/2022 στο 1^ο Γυμνάσιο Σταυρούπολης», της οποίας εκείνη την περίοδο ήταν μέλος και συμμετείχε στη ΓΣ, τέθηκε στο αρχείο. Η Διεύθυνση αναγκάστηκε, παρά την ΕΔΕ - σκάνδαλο, να την θέσει στο αρχείο διότι αποφάνθηκε ότι «δεν προβαίνει στην άσκηση πειθαρχικής δίωξης»!

Είχε προηγηθεί η απαλλακτική απόφαση της Διεύθυνσης Δυτικής Θεσσαλονίκης, που για την ίδια υπόθεση είχε προχωρήσει στη δίωξη του προεδρείου του ΔΣ της Ε ΕΛΜΕ-Θ από τα μέλη του οποίου ζητούσε έγγραφες εξηγήσεις, και αποφάνθηκε ότι δεν συντρέχουν λόγοι πειθαρχικής δίωξης του προεδρείου της Ε ΕΛΜΕ-Θ, διότι «δεν στοιχειοθετείται τέλεση πειθαρχικού παραπτώματος».

Ο συνάδελφος Β. Μορέλλας, όπως και τα μέλη  του προεδρείου της ΕΛΜΕ, Χ. Ζαγανίδης (πρόεδρος), Σ. Φραντζέσκου (αντιπρόεδρος) και Σ. Στεφανίδου (γραμματέας) το προηγούμενο διάστημα βρέθηκαν, όπως έχει ενημερώσει η ΕΛΜΕ τον κλάδο, σε πρωτοφανείς διαδικασίες δίωξης από τις Δ/νσεις Εκπ/σης Ημαθίας και Δυτ. Θεσ/νίκη, o Β. Μορέλλας με διαδικασία ΕΔΕ και τα μέλη του προεδρείου της Ε ΕΛΜΕ με διαδικασία έγγραφων εξηγήσεων για τη στάση τους στη Γενική Συνέλευση στις 4/5/2022 που διέγραψε τον Χ. Βαϊτσίδη (Χ.Β.). Η απόλυτη, δηλαδή, εφαρμογή από το κράτος του αντισυνδικαλιστικού νόμου Χατζιδάκη με επιδίωξη  κυριολεκτικά το φακέλωμα των διαδικασιών των ΓΣ και την κατάργηση των αρχών της ελεύθερης έκφρασης των συνδικαλιστικών οργάνων και των μελών τους.

Η απαράδεκτη στάση του Υπουργείου Παιδείας να παρέμβει στις διαδικασίες της Γενικής Συνέλευσης της ΕΛΜΕ για να φιμωθεί η φωνή του σωματείου, δεν πέρασε, όπως δεν θα περάσει και η ποινικοποίηση των αγώνων που επιχειρεί η κυβέρνηση με τις δικαστικές προσφυγές κατά της απεργίας αποχής. Το ίδιο απαράδεκτη είναι και η στάση των Διευθύνσεων που κίνησαν τις διαδικασίες διώξεων, ενώ όφειλαν, με βάση τις ομόφωνες αποφάσεις του ΔΣ και των ΓΣ της Ε ΕΛΜΕ-Θ που αφορούν τη διαγραφή του ΧΒ, να βάλουν αμέσως την υπόθεση στο αρχείο.

Η μεγάλη στήριξη των διωκόμενων από τον κλάδο (1.500 υπογραφές) και η πανελλαδική έκφραση αλληλεγγύης με ψηφίσματα πολλών σωματείων (72), τις διαμαρτυρίες που οργανώθηκαν στις Διευθύνσεις και την αποκαλυπτική ανακοίνωση της ΕΛΜΕ Ημαθίας που κατέγραψε ότι η δίωξη του Βασίλη Μορέλα είναι πολιτική, η αποδοχή που βρήκε από τον κλάδο και η απαίτηση να σταματήσουν οι διώξεις, ανάγκασαν τους Διευθυντές Διευθύνσεων Ημαθίας και Δυτ. Θεσ/νίκης να θέσουν την υπόθεση στο αρχείο.

Ευχαριστούμε τους εκατοντάδες συναδέλφους της Ε΄ ΕΛΜΕ-Θ, τους εκατοντάδες εκπαιδευτικούς από τις άλλες ΕΛΜΕ και ΣΕΠΕ από όλη την Ελλάδα, τους εργαζόμενους και τις εργαζόμενες από άλλους χώρους δουλειάς, τις δεκάδες ΕΛΜΕ και ΣΕΠΕ και άλλα σωματεία που δήλωσαν με ψηφίσματα την αλληλεγγύη τους και τη στήριξή τους και συνέβαλαν καθοριστικά να σταματήσουν οι διώξεις στην ΕΛΜΕ Ημαθίας και στην Ε ΕΛΜΕ-Θ. Η αλληλεγγύη νίκησε! Η αλληλεγγύη θα συμβάλει να σταματήσουν οι διώξεις εκπαιδευτικών και σε άλλες Διευθύνσεις και αυτό πρέπει να γίνει υπόθεση των ΕΛΜΕ και ΣΕΠΕ.

Οι συνάδελφοι της Θεσσαλονίκης γνωρίζουν από τη μαζική συμμετοχή τους στη ΓΣ που διέγραψε τον Χ. Βαϊτσίδη ότι τα μέλη του προεδρείου της Ε΄ ΕΛΜΕ και ο Β. Μορέλλας ούτε εξύβρισαν, ούτε χτύπησαν τον ΧΒ και μέλη της ΔΑΚΕ. Αντίθετα, υπέστησαν τη βία και τις επιθέσεις του ΧΒ και μελών της παράταξής του που έστειλαν και μέλος του ΔΣ στο νοσοκομείο. Αυτή η επιβεβαιωμένη από εκατοντάδες συναδέλφους αλήθεια, οι μαζικές παραστάσεις στη ΔΔΕ Δυτικής Θεσ/νίκης, όπως και στη ΔΔΕ Ημαθίας και το κίνημα αλληλεγγύης που εκφράστηκε, ανάγκασαν τις ΔΔΕ να θέσουν την υπόθεση στο αρχείο. Οι ΔΔΕ Δυτικής Θεσ/νίκης και Ημαθίας αποδέχθηκαν ότι δεν στοιχειοθετείται καμία κατηγορία στα μέλη του προεδρείου της Ε΄ ΕΛΜΕ και στον Β. Μορέλλα περί εξύβρισης, προπηλακισμού του ΧΒ και μελών της ΔΑΚΕ, ούτε ότι υπήρξε τραυματισμός της Θ. Σάρρου και συκοφάντηση του ΧΒ από τον πρόεδρο της ΕΛΜΕ  και έθεσαν την υπόθεση στο αρχείο.

Καλούμε τους συναδέλφους να συνεχίσουν να εκφράζουν τη στήριξή τους στις ομόφωνες αποφάσεις του ΔΣ και της ΓΣ που διέγραψε τον Χ. Βαϊτσίδη, προς το ΔΣ της ΕΛΜΕ, τα μέλη του προεδρείου και το συνάδελφο Β. Μορέλλα ενόψει της δίκης που διεξάγεται  στις 29/5/2024 μετά την ψευτομήνυση που έκανε εναντίον τους ο ΧΒ και μέλη της ΔΑΚΕ και για την οποία το ΥΠΑΙΘΑ και οι Διευθύνσεις προχώρησαν στις διώξεις και τα πειθαρχικά. 

Η αλληλεγγύη, όπλο των εργαζομένων, νικά!                                                        

                                                                                      Για το Δ.Σ.

                        

                                                   Ο πρόεδρος                                  Η γραμματέας

                                          Χρήστος Ζαγανίδης            Σοφία Στεφανίδου

Παρεμβάσεις ΔΕ: Για τις εξαγγελίες της κυβέρνησης για το “bullying”: Δόγμα “Νόμος-τάξη-κέρδος”

. 

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΔΕ

05/02/2024

Ένα φάντασμα πλανιέται τη δεκαετία του '50

 πάνω από τη διχασμένη Ευρώπη που πασχίζει να ανασυγκροτηθεί:

το φάντασμα της «παραστρατημένης νεολαίας» και της «εγκληματικής ροπής της»

Έφη Αβδελά «Φθοροποιοί και ανεξέλεγκτοι απασχολήσεις»: Ηθικός πανικός για τη νεολαία στη μεταπολεμική Ελλάδα του '50»,

 

Για τις εξαγγελίες της κυβέρνησης για το "bullying"

Δόγμα : "Νόμος-τάξη-κέρδος"

 Νεοσυντηρητισμός, τεχνομανία, εκπαιδευτικοί στο στόχαστρο

και στο βάθος μαθητικές κινητοποιήσεις

Οι πρόσφατες εξαγγελίες της κυβερνήσης για την αντιμετώπιση του "bullying" και της νεανικής παραβατικότητας εν γένει, έχουν όλα τα χαρακτηριστικά που θα περίμενε κάποιος να έχουν αυτές οι εξαγγελίες από την κυβέρνηση της Ν.Δ.: θεωρούν ότι η επιβολή του δόγματος «νόμος και τάξη», παράλληλα με την επένδυση στις νέες τεχνολογίες και την ψηφιοποίηση θα επιλύσει σοβαρά και πολύπλοκα κοινωνικά προβλήματα, ικανοποιούν το συντηρητικό ακροατήριο της κυβέρνησης και φυσικά στο βάθος βλέπουν τις μαθητικές κινητοποιήσεις και θωρακίζουν προληπτικά την επιβολή της αναδιάρθρωσης της εκπαίδευσης. Κινούνται στο ίδιο μήκος κύματος με την πολιτική επιβολής όλων των αντιεκπαιδευτικών μέτρων στο δημόσιο σχολείο, και έρχονται μετά την ιδιαίτερη αναφορά του νέου ποινικού κώδικα σε χώρους της εκπαίδευσης όπου παρατηρούνται "φωνασκίες", φωτογραφίζοντας τις κινητοποιήσεις απειλώντας με ποινή φυλάκισης μέχρι και δύο έτη.

 

Πώς φτάσαμε εδώ;

 

Ένα από τα αγαπημένα θέματα των ΜΜΕ το τελευταίο διάστημα είναι η νεανική βία. Η νεολαία παρουσιάζεται να είναι εκτός ελέγχου, η συμμετοχή σε βίαια περιστατικά να έχει αυξηθεί κατακόρυφα. Οποιοδήποτε βίαιο περιστατικό στο οποίο εμπλέκονται έφηβοι, κερδίζει τεράστια δημοσιότητα. Η ανησυχία των μεγαλύτερων για τη νεολαία λαμβάνει όλο και περισσότερο το χαρακτήρα του ηθικού πανικού. Ας μην ξεχνάμε ότι ακόμα και μέσα στην πανδημία, η ανευθυνότητα των νέων φερόταν να έχει μεγάλες ευθύνες για την υγεία ή όχι των μεγαλύτερων. Μέσα σε αυτό το κλίμα δεν είναι τυχαίο ότι η συζήτηση μετατοπίζεται από τα προβλήματα της νεολαίας, στο πρόβλημα «νεολαία».

Το περίεργο είναι βέβαια ότι –παρά το περί του αντιθέτου αξίωμα- η νεολαία δεν φαίνεται να γίνεται συλλήβδην περισσότερο βίαιη από ότι ήταν πριν 10 χρόνια. Τα στοιχεία που παρουσιάζει η ελληνική αστυνομία και τα οποία στηρίζουν την επιχειρηματολογία της κυβέρνησης σηκώνουν πολλή κουβέντα, μια και έχουν το όχι αμελητέο μεθοδολογικό πρόβλημα ότι συγκρίνουν τις χρονιές που είχε σταματήσει η κοινωνική ζωή (τα χρόνια των lockdown) με το 2023.  Αντίθετα το ίδιο το υπουργείο (στην παρουσίαση των νέων μέτρων), παραδέχεται ότι το ποσοστό των μαθητών που αναφέρει ότι έχει πέσει θύμα εκφοβιστικών ενεργειών έχει μειωθεί. Σε ακόμα μεγαλύτερη αντίθετη με το κοινό αξίωμα βρίσκονται τα συμπεράσματα στα οποία καταλήγει και έρευνα του ΕΠΙΨΥ σύμφωνα με την οποία «Την τελευταία 8ετία (2014-2022) μειώνεται σταδιακά το ποσοστό των εφήβων που αναφέρουν πρόσφατη εμπλοκή σε βίαιους καυγάδες, φτάνοντας το 2022 στην χαμηλότερη τιμή της τελευταίας 20ετίας.», ενώ «Σε όλους τους δείκτες της επιθετικής συμπεριφοράς και του εκφοβισμού, η Ελλάδα βρίσκεται κοντά ή/και κάτω από το μέσο όρο των συνολικά 41 χωρών που συμμετέχουν στο διεθνές ερευνητικό πρόγραμμα HBSC/WHO». Στο ίδιο μήκος κύματος και τα στοιχεία της Eurostat δείχνουν ότι η μεγαλύτερη αύξηση στην εμπλοκή νέων σε εγκληματικές δραστηριότητες έρχεται στα χρόνια της κρίσης, το 2013 και έπειτα, με τάσεις σταθεροποίησης τα τελευταία χρόνια.

Φυσικά τα παραπάνω δεν σημαίνουν ότι δεν υπάρχουν προβλήματα. Ως εκπαιδευτικοί που κάθε μέρα ζούμε με τη νεολαία βλέπουμε τα προβλήματα. Όμως η συζήτηση για την «παραστρατημένη νεολαία» όχι μόνο δεν θα εντοπίσει τα προβλήματα, αλλά και έχει και συγκεκριμένη πολιτική στόχευση.

 

Η βία στο σχολείο είναι πάνω από όλα η βία της κοινωνίας

 

Η βία δεν είναι δομικό στοιχείο της νεολαίας, ούτε γεννιέται στο εσωτερικό της.

Η βία στο σχολείο έρχεται από την κοινωνία, μια ταξική κοινωνία εξαντλημένη από την παρατεταμένη οικονομική κρίση και τα τραύματα του εγκλεισμού την περίοδο της πανδημίας που αποθεώνει τον ατομισμό, τον ανταγωνισμό, το «δίκαιο του ισχυρότερου», τον σεξισμό και τον ρατσισμό. Στην οποία η φτώχεια και η ανέχεια,  τα εξαντλητικά ωράρια εργασίας γονέων, η ανεργία, η αδυναμία οικογενειακού προγραμματισμού λόγω οικονομικών δυσκολιών, η απουσία ελεύθερου  και ποιοτικού χρόνου με τα παιδιά, η έλλειψη  ελεύθερων και ασφαλών χώρων παιχνιδιού και ψυχαγωγίας εκτός σπιτιού, η κατάρρευση κοινωνικών δομών ψυχικής υγείας και συμβουλευτικής είναι μερικές από τις γενεσιουργές αιτίες του φαινομένου αυτού.

Η βία στο σχολείο έρχεται από τα βασικά χαρακτηριστικά του εκπαιδευτικού συστήματος. Ενός εκπαιδευτικού συστήματος βαθιά ταξικού και σταθερά υποχρηματοδοτούμενου που αφήνεται να ρημάξει με άθλιες και συχνά επικίνδυνες κτιριακές υποδομές,  με περιεχόμενο που εξορίζει τη χαρά, τον διάλογο και τη δημιουργία, που αποθεώνει την εξετασιομανία, τον ανταγωνισμό  και τη βαθμοθηρία. Με τη βία της ελάχιστης βάσης εισαγωγής (ΕΒΕ) που τους/τις αποκλείει από τα πανεπιστήμια, της Τράπεζας Θεμάτων και της αύξησης των φροντιστηρίων, της εντατικοποίησης της σχολικής ζωής και της εκμηδένισης του ελεύθερου χρόνου,έρχεται να λειτουργήσει από την πλευρά του επιβαρυντικά στην ψυχοσύνθεση των παιδιών και άρα, στις συμπεριφορές τους.

Η εξαγγελία των μέτρων αυτών γίνεται τη στιγμή που το σχολικό πλαίσιο γίνεται ακόμη πιο ταξικό, πιο αυταρχικό και πιεστικό. Το σχολείο έχει μετατραπεί σε ένα απέραντο εξεταστικό κέντρο όπου οι εξετάσεις αποτελούν την αρχή και το τέλος της μαθησιακής διαδικασίας. Σε αυτό το σχολείο το συνεχές κυνήγι της ύλης και η σταδιακή μετατροπή της μαθησιακής διαδικασίας σε μια διεκπεραιωτική υπόθεση σε αίθουσες διδασκαλίες που είναι ασφυκτικά γεμάτες με 27 παιδιά, τείνουν να αποτελέσουν την κυρίαρχη μορφή παιδαγωγικής σχέσης. Σε ένα τέτοιο πλαίσιο αυτή η επιλογή της κυβέρνησης αποδεικνύει ότι είναι μια συνειδητή επιλογή συγκάλυψης των ευθυνών της και προσπάθειας δημιουργίας αποδιοπομπαίων τράγων.

Το ΥΠΑΙΘΑ και η κυβέρνηση εφαρμόζοντας την πολιτική ΕΕ-ΟΟΣΑ ιδιωτικοποιεί –εμπορευματοποιεί το δημόσιο σχολείο, πρωτοστατώντας στη βία εναντίον του κλάδου των εκπαιδευτικών  με  μια  πρωτοφανή επιχείρηση φίμωσης του και κατάργησης ουσιαστικά του απεργιακού δικαιώματος: βιομηχανία δικαστικών αγωγών και αποφάσεων, καταιγισμός  απειλητικών εγκυκλίων, με τελευταία  την χουντικής έμπνευσης εγκύκλιο με την οποία απειλεί να παύσει εκατοντάδες προϊσταμένες/μένους και διευθυντές/ντριες,  μπαράζ συνδικαλιστικών διώξεων και πειθαρχικών κατά εκπαιδευτικών.

Οι αντιδημοκρατικές, τρομοκρατικές μέθοδοι για να επιβληθεί η αξιολόγηση των εκπαιδευτικών και των σχολείων, η αντιδημοκρατική δομή της εκπαίδευσης, η συστηματική περιφρόνηση των απόψεων των εκπαιδευτικών και μαθητών στη χάραξη της εκπαιδευτικής πολιτικής, τα αυξανόμενα κρούσματα διοικητικής αυθαιρεσίας, η επέκταση των μη μόνιμων και ελαστικών σχέσεων εργασίας και της οικονομικής ανέχειας των εκπαιδευτικών αποτελούν πλευρές της ίδιας αυταρχικής και βίαιης αντιεκπαιδευτικής πολιτικής τους .

 

Αλλαγή ατζέντας

 

Αυτοί λοιπόν που κράτησαν στην πανδημία κλειστά τα σχολεία για δύο χρόνια και όχι μόνο δεν αποτίμησαν στο ελάχιστο την επιλογή τους αυτή, αλλά αμέσως μετά άρχισαν να προσπαθούν να επιβάλουν την πολιτική της ιδιωτικοποίησης και της αξιολόγησης –κατηγοριοποίησης σαν να μη μεσολάβησε τίποτα, έρχονται τώρα να μιλήσουν για τη βία της νεολαίας και τη βία στην εκπαίδευση. Στην πραγματικότητα έχουμε να κάνουμε με μια επιλογή αλλαγής ατζέντας στη δημόσια συζήτηση για την εκπαίδευση: αντί για την επιλογή της κυβέρνησης να προχωρήσει στην άμεση και έμμεση ιδιωτικοποίησης της δημόσιας εκπαίδευσης, αντί να μιλάμε για την επιλογή της να προχωρήσει με την ΕΒΕ και την Τράπεζα Θεμάτων στον αποκλεισμό χιλιάδων μαθητών από αυτή, αντί δηλαδή να αντιμετωπιστεί η νεολαία ως στόχος των νεοφιλελεύθερων πολιτικών, η κυβέρνηση επιδιώκει να συζητάμε για τη νεολαία ως απειλή για την αντιμετώπιση της οποίας απαιτείται η επιβολή του νόμου και της τάξης. Άλλωστε και ο τρόπος με τον οποίο η κυβέρνηση επιδιώκει να αντιμετωπίσει τα νέα μέτρα έχει όλα τα βασικά χαρακτηριστικά της πολιτικής της.

·                     Η κυβέρνηση προβάλει ως κεντρικό της μέτρο την αυστηροποίηση των ποινών. Πρόκειται για την παραλλαγή της επιβολής του δόγματος «νόμος και τάξη» στην εκπαίδευση και ικανοποιεί το συντηρητικό ακροατήριο. Πρόκειται για μια νεοσυντηρητική  ιδεολογική εμμονή της κυβέρνησης που γυρίζει την εκπαίδευση πίσω. Επαναφέρει το αναχρονιστικό μοντέλο του διευθυντή που τριγυρνάει και μοιράζει αποβολές. Ένας ρόλος ταιριάζει με τις υπερεξουσίες που του δίνει ο 4823/21. Αδιαφορεί πλήρως για τη μεθοδολογία του διαλόγου, της συζήτησης με τους μαθητές και τις μαθήτριες και τους συμπεριφέρεται ως δυναμει παραβατικούς και έτοιμους να εγκληματίσουν με την πρώτη ευκαιρία.Οι μαθητές και οι μαθήτιρες αντιμετωπίζονται ως ενήλικοι και κυρίως ως αντίπαλοι και εχθροί της κοινωνίας. Ξεχνάει ότι πουθενά δεν αντιμετωπίστηκαν με αυτόν τον τρόπο τα εκπαιδευτικά προβλήματα –αν ήταν έτσι δεν θα υπήρχαν-, όπως δεν αντιμετωπίστηκε η εγκληματικότητα με την αυστηροποίηση των ποινών.  Πρόκειται για επιλογή που θα οξύνει τα προβλήματα, αντί να τα αντιμετωπίσει και θα κάνει το σχολείο χειρότερο.

·                     Η πεποίθηση ότι με την ψηφιοποίηση μπορούν να αντιμετωπιστούν περίπλοκα παιδαγωγικά και κοινωνικά προβλήματα σχετίζεται και με τις ιδεολογικές εμμονές της κυβέρνησης. Η κυβέρνηση, με την επιλογή να χρησιμοποιήσει την ψηφιοποίηση για να περάσει την πολιτική της  θα εμποδίσει την επικοινωνία των γονέων με το σχολείο. Αναφέρει η κυβέρνηση ότι «Μέσω της ειδικής ηλεκτρονικής εφαρμογής η οποία  θα ενταχθεί στην πλατφόρμα eParents, οι γονείς θα ενημερώνονται: Για την πορεία βαθμολογικών επιδόσεων των παιδιών τους σε τεστ, προφορικά κλπ. Τις ενδεχόμενες "κοπάνες" που κάνουν από το σχολείο. Τον αριθμό απουσιών. Τις παρατηρήσεις και σχόλια  που κάνει το σχολείο για το παιδί τους (επίδοση στα μαθήματα, συμπεριφορά κλπ)» Η πλατφόρμα είναι χρήσιμη μόνο για την ποσοτικοποίηση των εργασιών του σχολείου στο πλαίσιο της αξιολόγησης. Το παιδαγωγικό της αποτέλεσμα θα είναι καταστροφικό. Αντί να δημιουργήσει μια σχέση του σχολείου με τους γονείς, η κυβέρνηση φτιάχνει εργαλεία που θα διευκολύνουν την απομάκρυνση των γονιών από το σχολείο και θα είναι χρήσιμα για μια εικονική επικοινωνία με το σχολείο σε μια καθημερινότητα που κινείται όλο και περισσότερο με φρενήρεις ρυθμούς. Αντί, λοιπόν, να φροντίσει οι γονείς να έχουν άδειες και να μπορούν να πηγαίνουν στο σχολείο, να οικοδομούν σχέσεις με τους διδάσκοντες και το σχολείο, θεσμοθετεί την απομάκρυνση των γονιών από το σχολείο, αδιαφορώντας και εδώ για κάθε παιδαγωγική αρχή.

·                     Η πολυδιαφημισμένη ηλεκτρονική πλατφόρμα καταγγελιών βρίσκεται στο ίδιος μήκος κύματος. Αντί η κυβέρνηση να προχωρήσει σε πραγματική ενίσχυση των κοινωνικών υπηρεσιών, αντί να ενισχύσει τα σχολεία με ψυχολόγους και ειδικούς επιστήμονες, δημιουργεί άλλη μια ηλεκτρονική πλατφόρμα με στόχο την καταγραφή και την ποσοτικοποίηση των καταγγελιών που θα είναι χρήσιμη μόνο για την αξιολόγηση των σχολείων και παράλληλα μεταθέτει τις ευθύνες για όλα τα προβλήματα στους εκπαιδευτικούς. Αντιμετωπίζει ένα περίπλοκο κοινωνικό φαινόμενο, όπως η βία με τον τρόπο που αντιμετωπίζουν οι δήμοι τα παράπονα των πολιτών για τις αρμοδιότητες τους.  Αντί να φροντίσει να δημιουργηθεί ένα περιβάλλον όπου ο κάθε μαθητής και μαθήτρια θα μπορεί να μιλάει μέσα στο σχολείο, κάνει την επιλογή των  ηλεκτρονικών καταγγελιών που διαταράσσουν τη σχολική καθημερινότητα, διαμορφωνοντας και με  αυτόν τον τρόπο ένα κλίμα παρακολούθησης, ένα περιβάλλον πέρα και έξω από κάθε παιδαγωγική έννοια και αρχή, ένα περιβάλλον που δε θα κυριαρχεί η συνεργασία, η αλληλεγγύη και η δημοκρατικά οργανωμένη κοινότητα και ένα περιβάλλον που δε θα είναι το αποκούμπι των μαθητριών και μαθητών όταν νιώθουν ότι περιθωριοποιούνται.

·                     Η προληπτική καταστολή των μαθητικών κινητοποιήσεων είναι βασικό μέλημα της κυβέρνησης. Μετά τα τηλεμαθηματα στις καταλήψεις και στις κινητοποιήσεις των μαθητών και μαθητριών και προσπαθώντας με αυτόν τον τρόπο να θέσει σε μια τεχνητή αντιπαράθεση εκπαιδευτικούς και μαθητές στις συγκεκριμένες εξαγγελίες τον τόνο δίνει η ρύθμιση για «πληρωμή των ζημιών από τους παραβάτες», που φυσικά φωτογραφίζει τις καταλήψεις. Άλλωστε το είπε ξεκάθαρα και ο πρωθυπουργός ότι αν οι γονείς δεν πληρώνουν τις ζημιές των παιδιών τους, αυτά στο πανεπιστήμιο «θα πάρουν και την μολότοφ και θα θεωρούν ότι όλα είναι κοινωνικός αγώνας». Και εδώ υπάρχει η γνωστή ρητορική που ταυτίζει τις κινητοποιήσεις με βανδαλισμούς και φθορές, αλλά κυρίως διαφαίνεται ο φόβος της κυβέρνησης για τις κινητοποιήσεις που θα προκαλέσει η πολιτική της. Με τη γενίκευση της τράπεζας θεμάτων, το εθνικό απολυτήριο και την επιχείρηση έξωσης χιλιάδων μαθητών από το λύκειο οι μαθητικές κινητοποιήσεις είναι δεδομένες και γι' αυτό η κυβέρνηση παίρνει τα μέτρα της. Στο ίδιο μήκος κύματος κινείται και η επαναφορά της διάκρισης δικαιολογημένων και αδικαιολόγητων απουσιών, σε συνδυασμό με όλα τα άλλα μέτρα έχει πάρει για τις μαθητικές κινητοποιήσεις (πχ. τηλεκπαίδευση στις καταλήψεις), η κυβέρνηση ελπίζει ότι θα περιορίσει τις μαθητικές κινητοποιήσεις που όλο και πιο συχνά έχουν τη μορφή της αποχής. Και ενώ η κυβέρνηση ψάχνει τρόπους ελέγχου των μαθητικών κινητοποιήσεων με τις απουσίες, την ίδια στιγμή κυριολεκτικά «κοροϊδεύει τον κόσμο», κατά το κοινώς λεγόμενον, μια και διατηρεί τον τραγελαφικό θεσμό του «γριπόχαρτου».

·                     Αποκορύφωμα του νεοσυντηρητικού χαρακτήρα των κυβερνητικών εξαγγελιών είναι η τοποθέτηση ότι «αν ο γονιός δεν υπογράφει τον κανονισμό λειτουργίας του σχολείου» το παιδί δεν θα μπορεί να πάει σχολείο. Ο ίδιος ο υπουργός Παιδείας, κάνει την απαράδεκτη δήλωση ότι η ποινή στέρησης του δικαιώματος στην εκπαίδευση, είναι ένα πραγματικό ενδεχόμενο στην Ελλάδα του 2024! Ο υπουργός νομίζει ότι τα σχολεία μπορούν να λειτουργούν σαν τα ακριβά ιδιωτικά σχολεία στα οποία συνήθως πηγαίνουν τα παιδιά των υπουργούν… Ο νεοσυντηρητισμός και η άγνοια της εκπαίδευσης σε όλο τους το μεγαλείο!

Φυσικά όλα τα παραπάνω δε συνοδεύονται με καμιά ουσιαστική εξαγγελία για το πώς θα βοηθηθούν εκπαιδευτικοί, γονείς και μαθητές για να αντιμετωπίσουν τα σύγχρονα εκπαιδευτικά προβλήματα, πέρα από την εξαγγελία κάποιων σεμιναρίων. Δεν υπάρχει καμιά εξαγγελία για το πώς το σχολείο θα γίνει λιγότερο ανταγωνιστικό, θα μπορεί να στηρίζει όλα τα παιδιά και θα επιδιώκει να περιορίσει, αντί να ενισχύσει τις κοινωνικές ανισότητες. Αντίθετα όλη η κυβερνητική πολιτική κινείται στην κατεύθυνση όξυνσης τους. Αν κυβέρνηση και Υπουργείο ήθελαν  να αντιμετωπίσουν την «σχολική βία», πρώτιστα θα έπρεπε να αντιμετωπίσουν τα βαθύτερα αίτια που την γεννούν και ταυτόχρονα  να ικανοποιήσουν τα αιτήματα του εκπαιδευτικού κινήματος.

 

Αγωνιζόμαστε- απαιτούμε :

·         Δημόσιο δωρεάν σχολείο για όλα τα παιδιά, της ολόπλευρης μόρφωσης, της χαράς και της δημιουργίας, της αλληλεγγύης, της συλλογικότητας, της παιδαγωγικής ελευθερίας και του ανθρωπισμού. Όχι στο  αγοραίο σχολείο, εξεταστικό και αξιολογικό κέντρο για μαθητές και εκπαιδευτικούς.

·         Παιδαγωγική ελευθερία και δημοκρατία στο δημόσιο σχολείο.

·         Μείωση του αριθμού των μαθητών ανά τμήμα, 20 μαθητές\τριες,   καμία συγχώνευση – κατάργηση σχολείου.

·         Μαζικοί μόνιμοι διορισμοί  εκπαιδευτικών, 20.000 φέτος στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, αύξηση των δαπανών για την εκπαίδευση - γενναία χρηματοδότηση.

·         Πραγματικές, σταθερές δομές υποστήριξης με διορισμό μόνιμου εξειδικευμένου προσωπικού σε κάθε σχολείο (ψυχολόγοι, κοινωνικοί λειτουργοί, νοσηλευτές) και σε επαρκή αναλογία με βάση το πλήθος μαθητών κάθε σχολικής μονάδας, προκειμένου να παρέχεται πραγματική υποστήριξη.

·         Ουσιαστικά μέτρα για την αντιμετώπιση των μαθησιακών κενών και ενίσχυσης της εκπαιδευτικής διαδικασίας (ενισχυτική, πρόσθετη, ΖΕΠ κ.ά.).

·         Δημιουργία χώρων δωρεάν άθλησης και ψυχαγωγίας για τα παιδιά με ουσιαστική ευθύνη του Κράτους και της Τοπικής Διοίκησης (Δήμος – Περιφέρεια).

·         Επαναφορά των μαθημάτων των κοινωνικών επιστημών και καλλιτεχνική παιδείας.